Şiir

Korku

Fecr yırtıl da dağılsın karanlık Bitsin göğsündeki bu darlık Sensin umudu Ümmü halkın Yaşam bir karanlığı kargışlamak Değil mi ki kargışladığın kendi cesedin Ikra hayatı, Ikra yaşamı, Ikra insanı… Kıraat et senden sana dolanan bu kanı Bak gör sende konuşan o değil mi Yürüyen seven ve umut eden Yalnız yalnız o değil mi Oynayan bir […]

fantazmagorya­

şehrin akşamından ge­ceye doğru akıyor za­man her şeyden vazgeçmen­in tam saatinde kırık bir pencerenin­ altında dikilip kald­ığında soğuk, hançer gibi ­sokulur geceyle yaşam sana­ toprak kımıldar, dal­ kımıldar, damar kımı­ldar bir hayal gibi gözük­ür herşey sana soğuk zannedersin­ İçi titresin dersin ­benim gibi oysa vicdanı yoktur ­aşkın sus, diye başlıyor a­rtık adın andın ve hayallerin­ […]

Gülün Duası Neydi?­

Sen gül ki bu vakit ­de Ey gizemli gül­ Büyüsün duasıyla nice annenin Yeryüzünün tüm gülle­ri Hâlâ kesik birçok ağ­acın her yeri Yalnız bıçak izleri ­değil gövdesinde Kavuşamamış binlerce­ sevdalının Yürek burkan izleri­ Kök salan çınar bu y­abanda Uykulu bacaklarını s­almışsa Toprağa­ Hâlâ don topraktaki ­kökleri Hiç bir şeyi sezemez­ şu an Sende ki feryadı­ […]

kırlangıçlarda üşür

I biten türkü gibi/ uzaklaştı bırakıp / yosunlu kapıları geride kırlangıçlar uçar çıplak dallar üzerinden yaşamak/bunca güzelse hürriyet aşkına savaşılır sevgili inanca taptaze yaşama kaldığın/ yerden başlanır II köşe başını tutan/ leylak kokusu bırakmıyor yakamı eski ellerim nerede/ kim bilir sevgiliye çiçek deren bir damla sıcaklık dişli ankara rüzgarlarından kalan avuçlarımda koruduğum/ bugüne kadar geceye […]

şehir

korktuğum o şehir istemeden nefret ettiğim çılgınlıklar içinde sükuneti bulmayı umarak terk ettiğim o şehir şimdi başkalarının gençliğini yaşadığı başka bir şehirde gençliğimin şehrini özleyerek yaşıyorum sessizliği dağıtıyor yağmur damlaları huzur uyuşuk kapı içlerinde o bu anın girdabının dışında huzurla ikimizde inkar ediyoruz birbirimizi ikimizde kendi şehrimizin güzelliğini kötülüğünü düşlemeyi seçiyoruz oysa kasırgada bir zerrecik […]

şubat

şubat’tı ilk kelepçelenmem o dumanlı ankara ayazında bir karanlık edinmiştim nemli duvarlarından atıldığım o hücrede ter içinde sakallarım gök mavisi umutlarla uğrarsanız diye oradaydım puslu, uslu ve ağır o gecede kalan arkadaşlarımı anar yüreğim üstüme varmayın bulutlar yolculuk düşleri paldır küldür aldılar sevdiklerimi çivileyerek parmak uçlarına unutlarını benim o duvarlarına yazdığım yazıları kimler okudu hiç […]

gün görmüş serçe

öyle garip bir makine ki bu yaşam denen büyük saat yitirmiş mihrabını zamanın mabedinde bir ülke yanlış secdelerde eğil eğil bunalıyor dillerinde eski bildik rüzgârla salyangoz gibi kireç boyalı evlerinin kabuğuna çekilip düşleyen direnen konuşan yanlarını budayıp bir kent karşıladı beni kuşkunun kuyularında evlerine çekilmiş yenildikçe durmadan bir şeyler satın alıyor yıpranan yerlerini yeniliyor kadınlar […]

PUSLU CAMLARINA DÜŞEN IŞIK

Susmak Hüner sanılsa da Darılırken zaman Usta mı olur Sönmüş küller Yanıtsız gülümsemenin Yine de Arzudur dağılmış güle Duyulan tutku Ömrüm dese Ağrıyan yanın/sussa Eski bir alışkanlığa Sığınma korkusuyla Gece/üşüyen kıyılarını Döverken / kendine Yeni bir ses aramakta Yalnızca kendi acısına Demlenen/gölge bir yalnızlık Kurutulmuş/çiçek gibi suskun Döverken gecenin sessizliğini Hep düşünmüşümdür Bir hiçliğin ortasında […]

kırgın yalnızlar bahçesinde

uykusu sızar dalgınlığından gül kurusu acı bir barut kokusu genzimde tatyos efendi çalıyor dalları kıran kaysı bahçeleri uzak dağlara çekilmiş umut saklı saklı parlıyor dalgındım oysa o gün/nasıl da sevdim ne iştir son yalnızlığa/ermişken kalbim kalırsa gözlerinin/yaldızı benimle üşür karanlıklar boğucu bir sessizlikle/ateşten goncalar duvarları çatırdatır gördüm sessizce/haydarpaşa’ ya karşı lacivert ıssızlığı yaran gül bir […]

erik ağacı

yel kırık yelken kırık mavi yabanda karartmışlar sabahları geceler batak ben sövmenin ustasıyım bir eskici dükkanı var gözlerimin içinde çökerse bu yıkıntı gelip kimler kaldıracak sözleştiler buluştalar söyleştiler birleştiler ne bitmez tükenmez laf ambarı imiş masal bitmedi gitti aşk değil mi ki oyuncularından birinin özgüvenin sarsıldığı ve yitirdiği korkunç oyun sanırım kimse kendinden nefret eden […]