Şiir

kadın

bakracını denizden doldurup su döküp toprağı yıkarken bir ağaca dayanır bir yolcu gibi erken aşındırır aşkını anlarsa yenilen bir kadın darda kaldığını inanırsa bir kere korkmadan yaşar tebessüm gösterir bırakır gönlünü gülünç şapkalarını sahipsiz şarkılarını sevilirse bir kadın üryan dolaşan avuç içlerini gösterir sevdiğine utangaç ve yenilgen hayata usta hücrelerine bükülen dizlerine kasılan karın etlerine […]

suskun küllerini yeşertiyorsun gençliğimin

bir ören yeri gibiyim uzaklarda acıdan yıkılmış şimdi bu mezarlıktan çıkanları anamın kucağına geri verin kemiklerimi o zaman ürkmüş sulara oluk oluk kan akıtıyorlarken zalimler bana yalnızca boşluk ve gözyaşı kaybedilmiş dostlar düştü mersin dalı darmadağın gençlik şiirimin umudu olan defnenin kanlı giysisini giydiğimden günden beri insan kıyımı sanatım bunu anlatmak oldu üzgün ve yalnız […]

Şehla

sarhoş bir hayat kuruyorduk kaybettiğim max jacob şiirlerindeki güzelleri hatırlatıyordun bana avucumda bir lokma rüzgar gibi tutuyordum dün gece ezberimden yüzünü bir bulut gibi soluksuz bitirdim bu yolculuğu da oysa ölümüm herkesinden farklı olsun isterdim ellerin titriyordu nabzım gözlerinde atıyordu yalnız kalmıştım mahvolmuştum geceleyin ışıkları söndürüp senden bahsediyorduk rüzgar esiyordu seni hiç görmeseydim rezilce bu […]