Month: Ekim 2019

uğuldayarak aynı yurdun /aynı türküye ağlayan insanı

titremedi hiç tenin son ince acıda bile güzelsin alımlısın bi o kadar donuk ve tutuksun etinde ayrılığın, o dikenli acının olanca şiddetiyle ışıyan bir ağ gibisin denizin üstünde renkli bir pencere gibi tenin kurtarır çürümekten insanı arıtıp yeniden bir duyarlıkla yaşama bağlayıp kim yakıp kurtarabilir seni etinin ölümünden çürümesinden artık söndüğüne göre benim de içimin […]