Uyuştu İçinde Yabancı Bir Gül Ağacı

Kardeşlerim!
Kader, aşkla ölümü
Aynı anda yarattı

Aşk ki
Büyük hüzün
Kederin içinde teselli

Belki de dünyadaki en acıklı şey
Sevidir
Düşün çocuğu
Düş kırıklığının babası

Yinede ölüme karşı tek çare
Ölümün ikiz kardeşi

Cimrilik değil mi bekaret
Ellerimle soydum seni.
İlkyaz yaprağı gibi dişi
Orman soluklu, diri…

Denize bakıyorduk oysa
Kayık limanına
Dalgalar ve mehtap…

Esridim teninin en gizli yerinde
Titredi ellerin
Uyuştu içinde yabancı bir gül ağacı

Bırak
Mutlu olsun, mutsuz olsun
Öğreneyim ummayı ölümsüzlüğümü

Yaşamak değil mi
Kendini vermek
Sonsuzca sürsün diye
Başka bir bedende

Vücutları birleştiren esrime
Ruhları ayrıştırır
İçgüdünün yıkıcı duvarlarında
Sonsuza kadar sürsün
Yaşam yenilensin diye

Mehmet Özgür Ersan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir