Kiraz Ağacı

I

doğardı/ her kavgadan sonra
iki başlı sessizlik
bir keten buruşluğuydu
zaman/ toplasan dağılacak

gülsen yüzünün aynasında
gülücükler yeşertecek
bin kez yondum/ bin kez yoğurdum
bu kasvetli anı

kolları bağlı/ kim çözmüş
kelepçesine/ ipek parmak uçlarıyla

şaşırmadım ben/ onun doğumunu bilirim
doğmadan öncesini/ yokluğunu

mamak’ın yoksul gecekondularını
bahçesinde zakkum/ hanımeli
begonvil/ en çok sardunya
kokulu evlerini/ beyaz kireç boyalı

II

yaramı deşme/ elma kabuğu
reyhan kokulu göğsünü
eski günler gibi kokan
unutmadım

o günleri bilirim
dün rüyamda gördüm
bizim bahçede/ kiraz ağacının
dibinde oturmuşuz

herkes sağ
‘henüz hayata döndürülmemiş’
kimse

hiç geçmesin öylece kalayım/ istedim

III

biliyorsun/ o herkesin hayran
olduğu/ kirazı
köküne zehir koyup/ kuruttular

devri devran içinde
kökünü kuruttukları gibi
bir bir sardunyaların

mehmet özgür ersan fethi paşa korusu / üsküdar 2011

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir