Tarih ve Ütopya

Başımda
Yapışkan bir uğultu
Bakır yüzlü
Kağıttan kuşlar uçtu
Bir zümrütü anka
Kendini küllerinden yarattı
Vakt irişti*
Söndü tüm ışıkları
Yüreğimin
Asıl ismi nedir
Geldiğim ülkenin

Hatırladığım
Şehla bir tay
Boynu yeşil bir üveyik
Bozkır step
Atların yeleleri
Rüzgar
Yamçı

İçimde yitik bir çocuk
Uluyor geceye
Hırçın
Soluğum Türkmen
Şivem Arab
Güneşim Hitit
Başkentim Hattuşaş

Mandalar
Toynaklar
Sümbül ve menekşe fışkıran kayalardan
Kaplan pençesinin gölgesinde
Geçer sessizce o eski susadan

Beratını taşıdım
Şeyh Bedrettin’in
Yüzümü dikenler cırmaladı
Damara ihanet zehredildi
Mağluplar muhbirlere kızdı
İler tutar yanı yok
Tarih sınadı bizi
Iskaladık

Şimdi gölgeni alda git
Senden bana hiç bir şey kalmasın
Özgürlük diye çağırıyor beni
Dağlardan uluyan
Çekiç sesleri

Mehmet Özgür Ersan

22 /05 /2006

* Batıni Türkmenlerinde halifenin, şeyhin emri olarak ayaklanma zamanının geldiğini belirten bir sözcüktür.
13th November 2013, Mehmet Özgür Ersan tarafından yayınlandı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir