Bütün Nar İçi Dudaklar Öpülecek

Büyüsüne kapılıp güneşin büyüyen ağaçlar
Bilemediler fırtınanın boranın acımasızlığını
Kök saldılar yaşama farkında olmadan
Nice boran atlattılar bağlandıkları
topraktan aldıkları özsuyla
Önce sevda dediler

İşte bu rüzgar getirecek
Ömrümüze baharı
Sert dalları silkeyen hiddetiyle
Bütün nar içi dudaklar öpülecek
Sevdanın yollarında geçerken
Sevgiyi bulana dek

Yıllar öncesini bilirim o küçük cılız ağaçlar
Bütün haşmetiyle duruyor karşımda
Aynı toprak
aynı güneş
aynı inat
bir gün daha

Yitirilmiş bütün anıların
akşam alacasındayım
Seninle başlayan aşk coğrafyasının
tan alacasında
Anılarım çoktan karardı
Bir sen kaldın
kadim
vefakar
Seninle başlayacak çatlayan şafak

yeni umutlar
yeni bir gün
Varsın vefasız desinler
Kadim dostlar hain bilsinler
Damara değen bıçak kalbimi çizdi
Deri elbet onarır kendini
Ayaklar altında alındım
bu kepaze
bu şerefsiz dünyada
kim onaracak ruhumu
bunca acıdan sonra
Bir inanırım
bir güvenirim
kalmadı senden başka
Sense uzakta bir sahil kasabasındasın
Geceleri düşlerime gir gel

Hayallerin düşlerin içinde
Yoksa yar mı gelir
Karanfil kokuşlu bir bahar içinde
Ellerin ellerin hep aklıma gelir

16 Temmuz 2005 Mehmet Özgür Ersan
14th November 2013

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir