Kendine Dönme Vakti

I

Vitrinlerin önünde durmaktan
eskidiği
Fiyatların sormaktan
tükendiği

Sinemalarında saklanılan

Bu şehirde yaşanmaz artık

Gazetelerinde yazılmış yazıların
utandığı
Silahların namlularının
akla çevrildiği
Bu şehirde …

II

Şimdi yollara düşme
bozkırı geçme
çöle ulaşma
kendine dönme vakti…
Çölde huzur
çölde sessizlik
çölde sen varsın

Çöl yeni başlangıçtır
sığınaktır
insanlar
-dan
kaçanlar
-a
III

Sonra
usul
usul
bi sancı sarar…

Çok sürmez içindeki
– gitme duygusu

şehir çeker
kaostan
karmaşadan
bitlenmiş kanını
ne mümkün
dönersin
eski başlangıçlara…

IV

Sorular sorarsın;

Nedir yaşamak?

Yaşamaktan öte özür var mı aşka ?

Yaşamak sözünü asi kılan
lekesiz
umutlu
kılan
nedir ?
V

Yeniden yüklenirsin
yasaklı kitapların
verdiği dinç duyguları
Ürkütse de soruların
cevapsızlığı

Kendine dönmek lazım…

Sorulardan kurtulmak lazım…

Unutma
kapanmaz çocuklara
vurulan yağmurun
ve soğuğun açtığı yaralar

Mehmet Özgür Ersan 04-05 / 03 / 2004 Ankara

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir