durgun deniz -Mehmet Özgür Ersan

bir güzel orda­
bir gül yüzlü hep orada­
değiniyor ruhuma­
o kadar yakın ki bazen­
bazen o kadar uzak­
bir gül yüzlü­
erguvanların yapraklarında­
gezinen karıncalar­
yusufçuklar­
demire tutunmuş sakız sardunyalar­
yitirdiklerimiz yavaştan yağan yağmur­
yaslanılan yaslı yürekler­
yavaşlayan yoğun yeis­
benim umutsuz yolum­
bittiği yerde başlar­
korumaya çalış onları­
şairleri, delileri bir de meczupları­
gece içinde ya da öğlen pırıltısında­
dolunayda güneşte­
gök engin ve temiz­
hiç bu kadar mavi olmamıştı­
hiç bu kadar deniz kıpırtı coşkulu­
rüzgar üzgün olmamıştı­
karanlığa sürüklüyor­
onun gidişi­
yaşamı sessizce­
soğuyor sular usulca unutuluyor­
umutlar yeşil yapraklar yıpranmış­
karanlığa konmuş kumrular hiç bu kadar y­alnız
birlikte yürüyeceğiz­
bu uzun yolu ne güçlü­
bir ışık ki hep balkıyor­
canlanır belki erguvanlar­
köklerini suya daldır­
begonya yazı geçti­
erguvan baharı sürüyor­
akağaçlar Salacak’ta sallanıyor­
açelyalar açmayı düşlüyor­
ilk damlalar düşmeden­
savruldu soğuyan kül­
kumrularda telaşta­
Ali ağabey’in balkonunda­
kara bulutlar toplanırken­
sessizlik tepende gürül­ gürül
camda dalgalanıyor durgun deniz­
olsa olsa bu bir hasret

26th July, Mehmet Özgür Ersan tarafından yayınlandı

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir