Gülü de gül’de olan dikeni de cümlesi görür- Canan

Gülü de gül’de olan dikeni de cümlesi görür…Onu dalından kopartır üstüne ten acıtırsa dikenini söker yaratılışını kusur bilmiş endamı ile kopartır onu görünene uçurur konup bülbül olunur !

Dikende var Ol’an gül’ü görebildim mi ?
O dikenin gövdenin tamamının Bir olduğu köklerinin toprağın gördüğün bülbül olduğun gülden çok çok daha derin Bir bütün olduğunu canlı olduğunu …Gördüğünden çok daha fazlasını Pir’im ile koklaştığını gördün mü ? Onların dilini duydun mu ,anladın mı? O anlama ve duyuş ile neleri anlattıklarını bildin mi ? Peki O kokuyu içine çektiğinde seni yüzyıllar öncesine götürdüğünü gördün mü ? O koku Âşk ile tüm zerrende döndürecek kadar yüreğini büyük hissettin mi ?

Sen papatyaları bilir misin ? Karanfili görebildin mi ? Lale’nin O muhteşem döngüsü hissettin mi ? Yada kaktüs’ü severmisin? Onun zamanı gelince nasıl güzel bir çiçek açtığını bilir misin ?
Sen çiçeklerin,böceklerin ,kuşların ,
ağaçların ,derelerin ,ırmakların ,
dağların ,kayalıkların ,toprağın ,evren’in inanılmaz olağan üstü varlığın yansıması olduğunu bu yansımayı âdem için var ettiğini bildin mi ?
Sen kendi vücudunu bildin mi ? Bu biliş ile kendin den içe kendin ile göz göze geldin mi bir kendin bir O’nun gözü ile görebildin mi ?
Sadece önüne mi baktın baktığın ile mi Kal’dın…

Güle bülbül olmak Er’lik değildir …
Er Ol’an gül’ün içini Gör’ür…Dalında Bir bütün olan meyvenin tohumunu bilir …Kendinde içe Er’ini bilir …
Renk renk cümle varlığı var eden ,her var ettiğini bir hizmeti ile görevlendiren kıymetlime bin şükür Bir niyaz Ol’sun …
Âşk Ol’sun…Huu huzur’u Pir’im …

Canan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir