erik ağacı

yel kırık yelken kırık
mavi yabanda
karartmışlar sabahları
geceler batak

ben sövmenin
ustasıyım
bir eskici dükkanı
var gözlerimin içinde
çökerse bu yıkıntı
gelip kimler
kaldıracak

sözleştiler
buluştalar
söyleştiler
birleştiler

ne bitmez
tükenmez
laf ambarı
imiş
masal bitmedi
gitti

aşk değil mi ki
oyuncularından
birinin özgüvenin
sarsıldığı
ve yitirdiği
korkunç oyun

sanırım kimse
kendinden
nefret eden
biriyle
yaşamak istemez

hiç sana
bir sabah erken
uyanıp
pencereden
bakarak

‘bu sabah
erik ağaçları
çiçek açmış
gördün mü

kaç bahar oldu
göremez oldum’
diyen birisi
oldu mu

Mehmet Özgür Ersan 14.02.2013 salacak

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir