kırlangıçlarda üşür

I

biten türkü gibi/ uzaklaştı
bırakıp / yosunlu kapıları geride

kırlangıçlar uçar
çıplak dallar üzerinden

yaşamak/bunca güzelse

hürriyet aşkına
savaşılır sevgili

inanca taptaze
yaşama kaldığın/ yerden
başlanır

II

köşe başını tutan/ leylak kokusu
bırakmıyor yakamı

eski ellerim nerede/ kim bilir
sevgiliye çiçek deren

bir damla sıcaklık
dişli ankara rüzgarlarından kalan
avuçlarımda koruduğum/ bugüne kadar

geceye düşman
bir damla aydınlık / arayan gözlerim

ölürse güneşin ilk ışıklarıyla
deniz yıldızları

dökerse yaprağını/ tüm ağaçlar
ağır bulanık günlere/ evrilir ruh iklimim

bütün geceyi size versem / karanlık
bir bakımlık/ aydınlık yeter bana

III

ben kafes sen sarmaşık
ne yana dönsek dolaşık

düşle gerçek arasında
uykulara zehir karışık

bir sevda ki/aklım
fena halde karışık

çilesinden arınmış / güller arasında
bir kadın el sallar / penceresinden

mehmet özgür ersan yeldeğirmeni/ kadıköy

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir