Küçük Tanrılar ya da müstağnileşmek

Insan o kadar çok şey yaşar ki ne kendini, ne de başkalarını tanır. Kendi kendinin onların olduğunu ancak böyle anlar. 

Onları kendi çağırmıştır. Onları kendi almıştır hayatına. Onları kendi abartmıştır bunca.

Aynasıdır. Düşlerinin, düşüncelerinin bunca tanrı sanan kendini insan. Kendi aczinin.

Gelirler girerler hayatına sonra darmadağın eder giderler. Insan kendi müsade etmiştir bunca hoyratlığa.

Küçüktürler. Dardırlar. Menfaatir. Var varası.

Insan ölümlüdür oysa. Yararlı olan, iktidar olan olduğunu sanırsa bu sanrılar onu birer küçük tanrı yapar. Herşeye hakkı vardır onun. Başkasının hiç bir şeye. Yönetir, yönlendirir. Kendisiyle birlikte yönlendirdiği herkesi tüketene kadar müstağnileşir.

Gülünç zaaflarını başkalarının aynasına yansıtır.Böylece kendi yansımalarının ortasında boğarlar. Ya ona kapılanlar. Işte bu kişiliksiz, silik insan tipi ne yazık ki en beterini yaşar. Kullanılmışlık hissiyle onuru kaybeder.

Mehmet Özgür Ersan 20.05.2014 moda

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir