yılkı atları

menekşe, çocuk, aşk
bir gün/ gene gelsinler

istiyorum

ölüm orucuna yatmış
yılkı atları

yaprakların gizlediği
bahar dalıydı içimde
onlar

lodos akşamları yaralı
serçeler/ konuyor
pencereme

ürkek sözcüklerle
göğe bakıyorum

göç mevsimi
herkes/ bu tel örgünün
ardında

bulutlar dağılana kadar
bakmalıyız birbirimize

gelirse onlar
sonsuza açılır/ kapısı göğün

insanca bir gövertiyle
sınıfsız gövdemde

tut elinden/ sokağa çıkar
hüznü

tükenir/ paylaşınca
yalnızlık

yurtsuz sevgilere/ kapı aç
gelir sığınır/ bir yerinden
yüreğine

kanatlan/ şiirin
serçe kuşu
tüm suçların arasından
sekerek

kurtul/ gelecek günün
umuduyla

yenilgi ve yeis kokan
o dalların arasından
çok kaldık buralarda
ateşin ilkel içtenliğiyle

yarım kalmamış/ bir şiire başla
burkmadan içimizi
serin bir şafağa sakla
öfkeni

uç versin
aydınlıklar

bir gün/ gene gelirler

ölüm orucuna yatmış
yılkı atları

mehmet özgür ersan 19.01.2012 salacak

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir