İçimde hep o eski sinemalar

bir bıçağın ağzına yürür gibiydi
demirlerin soğukluğu
soluk dudaklarında
gözlerinde
karanlığı dar hücrelerin

seni görür görmez
özgürlüğümden utandım
çok değişmişsin
birden tanıyamadım

ölümün yaklaşması mı ne
hayatı değiştiren
tuhaf şey
nasıl yabancılaşıyor insan
dünyaya
oysa sevişmek güzel
çalışabilmek iyi

bu gece derini gözlerin
içinden çıkamadığım
belleğime işlemiş
bu başak inceliğin

hadi sen git
yağmur bastırmadan
ben sonra gelirim
hadi sen git
beni yalnız bırak
bu akşam iyi değilim
deyişin hala kulaklarımda

o gün almışlardı seni
birşeyler bir yerde
yarım bıraktık biliyorum

kıvılcımlı gözleriyle
karanlığımıza dolmuş
o insanlar nerde

ellerindeki gizli bir titreme
geçmemiş hala
tedirgin ürkek telaşlı

deryaları devirsem
bir türlü sarhoş olamıyorum
bu akşam yağmur da yağsa
seni bırakmam
ne yapsam ne etsem
içimde o eski sinemalar

14.01.2014 Kapıağası Mehmet Özgür Ersan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir