hayatından düşen / yapraklarını sayma

ağır elleriyle balıkçılar
ağları çekiyor seher vakti

kaldırımlara inen gece
yok olmak üzere

uçmayı unutur mu kelebek
bir günlükte olsa ömrü

suçların en büyüğü/ değil mi
düşleri incitenlerin ki

neyi mırıldansa eskiyor
susacak kadar büyüdük / dünyada
hayatından düşen/ yapraklarını sayma

ne aşktan/ ne hayattan
ıslanıyor insan
yalnız bulut toplayan / bakışlardan

birlikte uyuyanlara
göre değil bu dünya
herkes/başka bir
yağmur arıyor

kırılırken/ tüm cümleler
yaşanmışlıkla/ bağrına
yaslanan o yatak
daha kimleri misafir edecek
ıssız cümleleriyle ağlayarak

kimsenin açmadığı/ o eski mektup
bir kez okunmayacak
solan yapraklarıyla

bu sessiz köşede unutulursun
sakin bir kitap gibi
sakin akan şehrini
Ankara’yı / özleyerek

birden hızla dönen bu
şehre düştüm deyip
uyanırsın gerçekle
yüzleşerek
her şeyin benzersiz
çabanın beyhude olduğunu anlayarak

mehmet özgür ersan beşiktaş sahil 14.02.2012

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir