SERÇELERİN İNCE ISLIĞI

Geçmişin toprağından geçtik
Yaşamın yapraklarıyla
Gök yüzü biçilmiş buğday kokardı
İnsan emeğiyle yoğrulmuş alın teri

Umut ve kaygıdan örülüydü hayat
Serçelerden bir ince ıslık yükleyip
Götürürdü gökyüzünün kirpiklerine

Bir yara gibi sızlayan dokunuşlar
Bir hançer gibi gölgelerin ucunda
Üşüyen yalnızlığın odalarında
Yıllar içinde binlerce düş ölüsü

Onlar inançları kadar
Yalın kılıcıyla yanıtlarının
Yok artık/gömüldü anıların göğsüne
Közünü külleriyle saklayan
Bir ateş gibi hayatın yüreğinde
Dünyaları iyileştiren ince bir sızıyla

İlk geçliğin güvercin kanatlarını
Çırpınan suların rengine ve gülüşüne
O her şeye dokunmak isteği
Veren rüzgar ürpertisinde
Göz bebeklerinde gamzeler
Ten sıcaklığı ve sevgi doldu ömrümüze

Ey bu dünya gün görmüş insanları
Nereden alırdınız ki
Düşle gerçeğin en büyük acılarına
Bile katlanma gücü veren
Suyunu dudaklarınızdaki ırmağın

Kırılsa her türlü korkunun kanadı
Bir sonsuz yağmur yağsa
Acının açtığı çukurlarda
Arınsa ömrümüzün tüm kiri
Serçelerin ince ıslığıyla
2011 ÜSKÜDAR / MEHMET ÖZGÜR ERSAN

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir