berduşt

eşi benzeri yok o güzelin sevdi beğendi gönlüm
kıskanır kendi gözümden yine kendi gönlüm
hasret iken o sineye sinem kavuşur her daim hayalimde
sanma gönlümde yanan ateş derdinle muhabbetinle son bulur
yaseminden bile naziktir o boyun posun
sarmaşık gibi sarılsam eğilir o anda boynum
candan eder o dilberin nazı istemem gayrisini huri melek olsa bile
mest olup neşeyi unuttum o gözlere bayılır ruhum
serpilince yüzüne gözyaşım sanma ayılır
bu baygın gönlüm bağrımı ezmez mi süzüldükçe o baygın gözler
imrendirir ağzındaki tatlı sözler kendi güzelliğinden
utanmış da kızarmış yanağın örtüp kapatmış saçların yüzünü baştan aşağı
uğradım zülfü hayaliyle kara sevdaya
böyle mecnun düşkün var mı yoksa başka bir leyla’ya aşık berduşt
can çekişmekte ise canımı versem bari can feda eylemek
bir iş mi sevince yari ben şehit olmadan aşkıyla ateşiyle
mezarım kazayım taşımı gözlerimin kanlı yaşıyla yazayım

Mehmet Özgür Ersan 11.01.2016

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir