kendine özgü

bir başkaydı o
çok zaman oluyor sesini duymayalı
davet etmişti beni fakirhanesine
hep anımsayacağım
o tatlı yaprak koparışlarını
defne dallarından
barış için
ne mümkün unutmak onu
biliyorum tehlikeli o
tehlikeli olmasına da
smyrna’da bir bahar günü gibi
ak kağıda yazmış birşeyler
parmaklarının arasında oynayan
öz çocukları ülkemin
yine bir şiir yazmış onlara
ağıt gibi birşey
belki toprak altında olacaklar
o zaman bu çocuklar
seviyorduk çok onu
diyecekler size ne zaman sorsanız
seviliyordu o herkes tarafından
kaldıysa boşlukta sesim ona ulaşan
sorun masada oturanlara
ne düşünüyormuş hakkımda benim
özlüyorum onu defne dalları gibi
kendisine özgü birisiydi o
kendine özgü

Mehmet Özgür Ersan 03.02.2016

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir