Talan Rengi

Yıkık harebe kadar yıkık
Bin yıllık acıya çoğalan kalbim
Kavruk otlar gibi tutuşan
Biraz ölmeden yaşayan
Kim var ki aramızda

Kaç kere
Vardiya sonrası
Yorgun işçilere
Birde aç kuşlara üzülüp
Tarçın kokulu gözyaşlarına
Bulandım

Kaç kez
Başım buğulu camlarda
Anılarda
Kitap ortasında
Kurutulmuş papatyalar da
Mahur yorgun bestelerde kaldı

Tadarak barutun tadını
Çocuklarımız büyüdüler
Ölümün terkisinde

Dirhem dirhem azalan vücutlarıyla
Uyandırıldılar çatışma sesleriyle
Talan rengi kirli sabahlara

Şimdi
Dişlilerin arasında bırakıp
Yaşamak ve anlatmak hayatı
Bize düştü

Mehmet Özgür Ersan 14th November 2013

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir