Rüzgar ve Yelken-Mehmet Özgür Ersan

içimdeki boşluk mu ?
ötesine gitmemize neden olan
bir yere kök salma bahanesi ne kadar aşaltıcı
kanatlarımı kırıyor mülkiyetin kırbaçları

akıntı da martılar gösterir yolu bize
dalgaların ve ölümün üstüne
ekmek ve tuzun üstüne
dua ederim yalnız

adamlarım balıklar yosunların arasında
güvertem sağlam tanrı ile yalnızız
bu engin denizde
inanç ve umutla gerilmiş
pupa yelken gidiyoruz

umut edin
umut edin
umut edin
amen

yaklaşacak size kara
insan kaderini paylaşabilir
umutla asla solmayan gözlerin
kahverengi aydınlığında

gözlerimizi yıkamak için
biraz tatlı su
uyumak için
biraz sessizlik isteriz

sonsuz olan toprağa basmanın
heyecanıyla doyasıya dolaşmanın
hazzıyla dolu kalbimiz

gözlerinde başlar masumiyet
yalnız gözlerinde
keşfedilmemişlik arzusu
çevrilmemişlik zaptedilmemişlik arzusu

yeni yurt özlemi
bozulmadan kalabilmiş güzellikler arasında
her gece başka bir fısıltıyla
coşkulu bir ninni gibi

birer birer kadırgalarıma
doğru uzatılır o yaşam ağacının dalları
beni sevmiş o kadın
esmer ve kuşatıcı
o kadının yanında kalacak kadar
yurtsadım buraları

o kadar çok sevdim ki
onunla buralar da kalacak kadar
içimde bütün bunlar kırarken putları
kendi çaresizliğim bitti bak

tanrı’nın huzurunda akıyor bunca
ormanlar dolusu gözyaşı
bu yer benden sonra doğacaklarında
bitimsiz ölebileceği bir yer

şişer rüzgarla yelkenlerim
es ve es durmadan
eğer bütün hasretler bitecekse
yelkenim sana gebe
rüzgar es ve es
yelkenmi sana gebe

Mehmet Özgür Ersan 29.09.2015 Maltepe

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir