Düşlerinin sabahı- Mehmet Özgür Ersan

Yaşamdan korkmayı öğrettiler
İlkin bize
Sonra ölümden
Sırasıyla umut etmekten
Güvenmekten
Ve daha ne varsa hayata karşı kuşandığımız

Ve acı çekmeyi öğrettiler bize
Umut bağlayıp göklere.

Umut biziz, kendimiz!

Korkardık
Yürümekten toprak üstünde

Severdik, seni
Hırsız gibi
Bir başkasınınmış gibi

Bu ırmak
Bu ırmak uzaklara gider
Öyle uzun ve uzak

Bu ırmak
Bu ırmak hayatımızdır bizim
Öyle kısa ve çıplak

Şakıyan kuşlara sor
Tasasız, kıvrılıp akan ırmaklara
Ve içerden içerden esen rüzgara

Kim kalkar erkenden?
Kim yollanır tarlalara, fabrikaya?

Ürünü kimdir devşiren, çeliği döken, kömürü söken,
Emeğini karşılığı parasını alan kim ?

Kim yaşar kokmuş yemek acı suyla
Aşağılanmayla
Paçavralar içinde yirmi lira gündelikle

Ya kim yer köteği karşı çıkınca?

Ekilebilir bir topraktım ben
Gör nasır bağlamış elimi kapkara
Durmadan işlemekten dünyayı.

Düşlerinin sabahlarında
Sıyrılır insan yalan umutların gecesinden
Söylediğim şarkı sizedir

Siz sahipsiniz erişilebilir cennete

Uyan artık ülkemin ruhu!
Sen, sen ol
Seni şu öldürecekleri yok et
Ve ek gerçek özgürlüğü!
Ülkenin bağrına.

Mehmet Özgür Ersan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir