Aşk-ı Niyaz – Canan Tuncer (Ana)


Âşık Sevgili’nin huylarını beğenir ,kusurunu bilir ,cefâsını bilir zahir alemden boynu bükük amma duyduğu kokuya kanatlanır uçar,Koku onunla Bir olur ve gayri arınma,pâk eylenme yoluna girer…öncesi kör olup gördüğüne biat eder.Kendini yok eder ve tamamen O olmaya başlar…
Böyle olmayınca ne İman ,ne ikrar cümlesi şekilcilikte ve hic bir Hakk Er’lerinin gecmisleri pak sırtları pamuk değildir …Cümlesine kusur bulur kendine kör bakanlar ise Pir’imin sadece etrafında dönerler …Onların Sevda’sı sadece ve sadece Yıldız’dan ibarettir …Bu can içinde can oluşmuştur ,ayrılık gayrılık kalmayaşının Öz’ü kokuyu duyup teslim olmak…Bu teslimiyet yolunda ise ne gardaş ne dost ne akraba hepsi ATA’larına kör gördükleri ile seyir yapanlar ,Hakkı’n özdeki seyrini görmeyen bi çareler …Âşık artık önüne arkasına bakmaz,dışarıda aradığı kalmamıştır …Riya ile okunan ezanlar,serâpâ şek şeytan kesilip dilller ,yürekler Olsa ne olur ?Gönlüne bir dakikacik nazar kılan Hakîkat’ı görebilen aslının ne oldugunu nereden gelip nereye gittiğini bilip yola devam eden âşık…Âşıka bak,teslim Olduğu gör meydan’ı ! O Sevgili’yi görmede ,izafet ülkesinden geçip lâmekan illerine uçmada…Vecd,zevk,Şevk içinde sermest ı müdâm …Ne o koymuş ne bu ne şekilcilik …İbadetin en büyüğüne dalmış ,inciler toplarken birileri hala benlik ile konuşur …Er’ler Er’i Âşık ,kemâle ulaştı mı, O makamda Güneş’lerim,yerlerin,göklerin,kainatın , avluda dolanan Aslan,Ceylan’ların ,Birer zerre gibi kaldığını O gör meydanında görür amma marifette bu ya her ben diyen O gör meydanına ulaşamaz! Bütün bedeni ile yok olduğu gibi ruhuylada yok olur…Elsiz ,dilsiz,ayaksız kalır …Dünü sırtında bedeninde kambur lakın yürek gayri Omeydan’a ulaşmıştır !Bilir ki kendisi olmasa da olsa da sultan yine O Sevgili’dir…Artık cihan halkı ona yerip,kınasa da değer vermez…Söğüp saysa da ,medihler etse de O kusurunu bilir Öz’ünü dar’a çekmis,sitem ve cezasını çekmis Var oluş Yol’una girmiştir …Onun için yalnız ve yalnız canan illerinden gördüğü meydandan gelen koku ve Sevgili’nin takdir ve medhi değerlidir …Âşk Ol’sun Er O’dur ki kendini bile ,Er O’dur ki aleme Kör Ol’a,Er O’dur ki bildiği ile yürek karalamaya ,Meydan’a Er O’dur ki kusur bilmeye,Er O’dur ki gönül kırmaya …Er O’dur ki görülen meydan’a teslim ede…Her yürek Öz’ünü söyler ,benlikten arınmak,kusuru bilmek,makamlara geçip komut vermek,El tutmak veya bırakmaktan çok daha öte’dir ! Gören gôzlerin ,Pir’imin kendini gör meydanına Hoş Sefâ geldin,Dergâh bütünlüğü ile Bir selâm,bir niyaz yüreğine…Âşk Ol’sun Huu Doost

Mehmet Özgür Ersan

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir