Gelse

Yağmurdandı
Belki aynalardan
Sessizliktendi belki
Zamanın ve mekânın
Duruşu bakışı etkileyen
Yanındandı belki

Bir yokluk
Kimsesizlik
Kimsenin kimsesi
Olamama
Çöktü şimdi bu saatlerde

Görmeyeli çok oldu
İnsanın hançersiz elini
O yar vardı
Benim gibi adressiz
O yar benim gibi kimsesiz

Şimdi çırıl çıplak hissediyorum
Kendimi
Dostlar yok artık
Ölümüne bir davaya inanan insanlar
Vefasız hissiz bir insan topluluğu
Kötü çirkin hepsi ilginç

O yar gelse
Her şey çoğalır
Umutta öyle
Mutlulukta

O dostlar gelse
Yalnızlığım gider
İnsan çoğalır
Güzel günlere umut atar

Yağmur da yağsa
Aynalarda insan sessiz kalmaz
Kimsesizlik olmaz
O güzel insanlar
O güzel günler
Sessizliğe gömülen kent
Mutlak başka bir güne uyanır

Mehmet Özgür Ersan

Mehmet Özgür Ersan

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir