mehmet özgür ersan
Ezelden “Hu” deyip kuruldu âlem,
Yaradan nefesi canda göründü.
Maddenin nakşını dokudu o dem,
Kâinat bin türlü donda göründü.
Hayat bir mucize, hikmet işidir,
Cümle mahlukatın can yoldaşıdır.
Felek çarkı döner, Hak gidişidir,
Seyrettim Güneş’i, yönde göründü.
Yüreğin güneşi, aşkın közüdür,
Karanlık gecenin gören gözüdür.
Samanyolu, Şah’ın aydın yüzüdür,
Yıldızlar semahta, kolda göründü.
Göklerin avazı derine iner,
Hakikat arayan bu sese döner.
Yedi ses birleşir, bir şule yanar,
Hakk’ın gizli sırrı kulda göründü.
Abdal Yesari der, notalar hece,
Gündüz seyran eyler, sır saklar gece.
İnsan-ı Kâmil’de çözdüm bilmece,
Evrenin şarkısı, sonda göründü.
Abdal Yesari
