mehmet özgür ersan
KIZIL BAŞLIK
Abdal Yesari
Kızıl baş bağlayan erler erdi yola,
Hayber’den nida var: “Gel eren ola.”
Başını yola koyan canlar “Lâ ilâhe,”
Yâr yoldaşı Ahmed, Ali mevlâ ola.
Zaman eğilmedi senin huzuruna,
Mekân sığmadı da nurun sırrına,
Her peygamber can kattı bu devrânına,
Cümle nûra rehber oldun, ya Ali sen.
Ey kılıçtan keskin aşkın bendesiyiz,
Ey semâdan inen rahmet nefesiyiz,
“Lâ fetâ illâ Ali”dir hevesimiz,
Her dem seni söyler dilde devrânımız.
Kapılar kırıldı gazan şanındandır,
Yetim hakkı soran daim yanındandır,
Cihan eğilir hep senin fermanındır,
Hakikat izzetin nurdur ten içinde.
Ey Ali, ezelden ebede sır perdesi,
Her âhımızda sen aşkın nefesisi,
Yoluna düşenin Hakk’ta var adresi,
Ârif dilinde adın candan da iler.
Biz günahkâr kullar geldik kapına,
Derdimiz dökülür gözden yaş olup da,
Af dileriz düşüp Hakk’ın huzuruna,
Bizi de yaz nâçiz kullar zümresine.
Yolundan yürüyeni nura gark eyle,
Darda kalan canlara medet Hak eyle,
Abdal Yesari der: Bize rahmet eyle,
Kızılbaşlık candan geçmek yolunda.
