mehmet özgür ersan
Özünde Hakk’ı seyreden gözler,
Gayrı bir cemâli görmez olur cân.
Vuslat demine hayran olanlar,
Bu sırrın ilmine ermez olur cân.
Şâm u seher yanar aşkın nârına,
Sinesinde közler sönmez olur cân.
Gül benzini sarar, yaşlar dökülür,
Bir lahza şâd olup gülmez olur cân.
Hem âşık olagör hem sâdık yâre,
Cefâ çekmeyenler ermez olur cân.
Benlik hırkasini dâra asmadan,
Menzil-i maksûda varmaz olur cân.
Meftûn olan düşer çöl-i sevdâya,
Bu derdin sonunu bulmaz olur cân.
Yesârî zerreymiş umman içinde,
Kendi varlığını bilmez olur cân.
