mehmet özgür ersan
İnsan dediğin bir han misalidir,
Her sabah bir konuk gelir gönüle.
Kimi neş’e, kimi derttir, gam ile,
Hepsi Hakk’tan konuk, gelmiş yola.
Bir sevinç uğrar, bir sızı düşer,
Kimi zalim, kimi sabırla pişer.
Bir fark ediş, gönlüme erişir,
Hepsi misafir, sınavdır kula.
Evini süpür, kederden arın,
Boşalsın gönlün, gelsin yeni anın.
Zira belki Hakk’ın bir nişanı,
O boşlukta parlar, nûr-i Mevlâ.
Karanlık da gelse, utan da gelse,
Hepsini gülerek karşıla, Dede.
Minnettar ol, her gelen ezelde,
Kılavuzdur gönlüne, sırdan yana.
Bir gün anlarsın ki, o gelen sensin,
Hakk seni sana gönderir, densin.
Her misafir Hakk’ın tecellîsidir,
İnsan hane, ev sahibi Allah’tır.
Bir gün anlarsın ki dertte de vuslat,
Her gam bir sır taşır, her yara evlat.
Gönül hanındadır Hakk’ın saltanat,
Yesari Abdal der: misafir Hak’tır.
Mehmet Özgür Ersan Abdal Yesari
