Sakın cahil ile ülfet eyleme,
Söz bilmez nadana sırrın salmasın.
Hakk’ın sarayını viran eyleme,
İzin verme kimse ömrün çalmasın.
Kimi dost görünür, postu bürünür,
Yüzüne güler de, yerde sürünür,
Giden her saniye, tenden sökülür,
İzin verme kimse ömrün çalmasın.
Bu dünya bir handır, konan göçüyor,
Ecel şerbetini her can içiyor,
Fırsat elde iken zaman geçiyor,
İzin verme kimse ömrün çalmasın.
Mürşid-i kâmilden almazsa öğüt,
Meyvesiz ağaçtır, kuruyan söğüt,
Yükün cevher olsun, kervanı büyüt,
İzin verme kimse ömrün çalmasın.
ABDAL YESARİ’yem sözüm özümdür,
Hakikat yolunda süren izimdir,
Vakit nakit değil, can-ı gözümdür,
İzin verme kimse ömrün çalmasın.
Abdal Yesari














































